Rouwen om je ex?

telefoon vervelendEn dan hoor je dat je ex-partner is overleden. Als jullie samen kinderen hebben zal je de boodschap vermoedelijk via je kinderen horen. Heb je geen kinderen, dan lees je het misschien onverwacht in de krant, of hoor je het van een gezamenlijke vriend. Als je het al hoort, voordat de afscheidsdienst plaats vindt. Er gaat een steek door je hart.  Het is wel de ouder van jouw kind. En ook al is jullie relatie verbroken, je hebt ook mooie tijden met elkaar meegemaakt. En die ruzies, die jullie gehad hebben, waren misschien niet nodig geweest. Je had het op een andere manier op kunnen lossen. Dat heb je ook regelmatig gedacht, maar je bent er nooit toe gekomen om het uit te spreken naar je ex toe. En nu is het te laat. Dit is maar één hersenspinsel dat naar boven kan komen als je hoort dat je ex is overleden.

Het verdriet om het overlijden van je ex is vaak een stil verdriet. Hoezo ben je verdrietig. Jullie zijn toch uit elkaar. Je hebt toch een andere partner? De omgeving vindt het onbegrijpelijk dat je zo verdrietig bent. Je voelt je zo alleen met je verdriet. Op je kinderen wil je niet steunen. Voor hen is het erger. Zij hebben hun vader of moeder verloren. Jij moet er zijn voor hen, en niet laten blijken dat je ook zo verdrietig bent dat  hun andere ouder is overleden.

En het wordt nog moeilijker. Zoals bij Rebecca. Ze was reeds zeven jaar gescheiden, haar jongens waren toen 7 en 9 jaar oud. De echtscheiding is niet geruisloos gegaan. ongelukZeker in het begin was er veel strijd, maar de laatste jaren ging het soepeler. Ze konden redelijk samen over de opvoeding van de jongens praten, mits zijn huidige vrouw er niet bij was. Met deze vrouw had hij inmiddels ook een 3- jarig dochtertje. Rebecca had zelf sinds een paar jaar ook een nieuwe vriend. En toen kwam het bericht dat haar ex-man was overleden. Een auto-ongeluk. Ze werd ingelicht door de broer van haar ex-man. Met het verzoek het aan haar jongens te vertellen. Hoe vertel je je kinderen dat hun vader dood is? En waar was hun vader? Konden de jongens hem nog zien? Maar de broer wist ook weinig.  Op verzoek van  zijn moeder heeft hij haar ingelicht, maar hij had zelf nog geen rechtstreeks contact gehad met de huidige vrouw. Rebecca heeft haar jongens ingelicht. Hoewel de jongens regelmatig bij het vader op bezoek gingen, waren ze nu niet welkom. Dat was teveel voor de huidige vrouw. Rebecca begreep het wel, maar ze begreep ook dat de jongens graag bij de familie van hun vader wilden zijn.

Bij de afscheidsdienst wou Rebecca bij haar jongens gaan zitten, zodat ze  er kon zijn voor hen, ondanks haar eigen verdriet. Maar ze had de keuze.  Zij en de jongens achterin of de jongens alleen voorin. Terwijl zij toch ook jaren deel had uitgemaakt van het leven van de man die was overleden. De jongens wilden graag een plekje bij de familie van hun vader, zo Rebecca ging in haar eentje achterin zitten. Ze wist niet meer of ze verscheurd was door de dood van haar ex-man, of door het gebeuren eromheen. Tijdens de afscheidsdienst was het ook of haar ex-man maar 7 jaar had geleefd. De jongens vertelden wel iets, maar de foto’s die getoond werden waren alleen over de laatste 7 jaar. Alleen met zijn huidige vrouw en hun dochtertje. Geen foto’s van de periode dat de jongens klein waren. Zelfs van de laatste zeven jaar waren er geen foto’s van de jongens, terwijl de jongens toch om het weekend bij hun vader waren geweest.

kelkbloemRebecca durfde ook niet naar voren te lopen om afscheid te nemen. Ze was bang dat ze in tranen uit zou barstte en dat wilde ze niet. Ze was tenslotte al lang gescheiden, dus hoe kon ze zo verdrietig zijn. Ze had toch ook al een nieuw leven met een lieve partner.

Toen Rebecca bij mij kwam, was het overlijden van haar ex-man inmiddels 10 maanden geleden. De jongens deden het redelijk goed. Ze misten hun vader nog wel natuurlijk, maar ze konden ook al over hem praten zonder tranen. Herinneringen ophalen met een lach en een traan. Maar Rebecca had slapeloze nachten, een brok in haar keel.  Telkens als haar jongens over hun vader spraken, moet Rebecca alles bijzetten om niet in huilen uit te barsten.

Het verdriet van Rebecca werd niet erkend. Daarboven kwam ook nog de niet erkenning van de periode die zij samen met haar ex heeft gehad. Het niet erkennen van de jongens als kinderen van haar ex –man tijdens de afscheidsdienst. Alles had zich bij Rebecca opgestapeld op haar eigen idee dat ze niet mocht rouwen om de dood van haar ex, omdat ze immers nu een ander leven had. Ze vond het vreemd van zichzelf dat ze zo verdrietig was om de dood van haar ex-man. Dat ze het tonen van dit verdriet gelijk stond aan het erkennen dat ze niet van haar huidige vriend hield.

Maar het overlijden van je ex-partner, de andere ouder van je kinderen, is een droevig moment. Rouw is de achterzijde van liefde. En inderdaad je hebt gerouwd toen je relatie werd verbroken. Je hebt gerouwd, dat jullie samen geen toekomst meer hadden. Nu mag je rouwen omdat degene, met wie je een aantal jaren het leven hebt gedeeld, met wie misschien samen kinderen hebben, is overleden.

Advertenties

4 thoughts on “Rouwen om je ex?

  1. Jules van der Staaij 29 juli 2014 / 6:29 pm

    Dank voor de mooie respectvolle tekst.Rouwen hoort bij liefde,ook al is liefde lang geleden….

  2. Alexandra Maas 6 augustus 2014 / 11:37 am

    In dit geval zou ik aanraden contact op te nemen met de familie van ex-man, om met hen samen, vooral voor de kinderen!!, tot een betere vorm van rouwverwerking te komen. Haar eigen rouw zou daardoor ondersteund worden. Uit het verhaal maak ik op dat met name de ontkenning van het ontstaan van haar kinderen haar tijdens de uitvaart kwetste. En terecht! Ik kan me voorstellen dat de ex-schoonfamilie ook is opgevallen dat de zonen uit beeld bleven en daarmee ontkend werden, en dat hen dat ook heeft geraakt. Op deze “common ground” zou wellicht winst te behalen zijn. Tevens zou ik met de ex-schoonfamilie in contact treden over het handhaven van contact tussen de jongens en hen – kinderen hebben recht op wortels, en die gaan verder dan de directe ouder.
    Het bevestigen van hun plek in die familie kan voor de mannetjes van zeer wezenlijk belang zijn in het verwerken van een verlies. Verlies van een ouder is al groot genoeg, en zou zeker niet nóg groter moeten zijn door het verlies van een hele familie. Vanzelfsprekend kunnen deze ondertussen grote kerels ook zélf daarin actie ondernemen- ondersteuning en bevordering van zo’n initiatief door de moeder is heilzaam.
    Mijn inschatting is, dat door realisatie van het rouwen van de kinderen, zij zelf ook helderheid krijgt in het stuk “wat is van mij aan rouw, wat is van hen?”. Daarmee wordt haar rouw-last individueler en persoonlijker, en kan zij daar beter mee aan de slag. De intimiteit van de relatie is al lang voorbij, maar de intimiteit van het rouwen-om kan daarmee vol worden beleefd.

  3. Nicole Phillipson 11 juni 2017 / 9:38 pm

    Vanmorgen het bericht dat mijn ex man en vader van mijn 7 kinderen is overleden. 15 jaar waren we samen en bijna 15 jaar getrouwd. We hadden een vechtscheiding met verwensingen en doodsbedreigingen over en weer. Maar de laatste tijd was het rustig we konden nog niet in 1 ruimte zijn maar het was rustig. En nu is hij er niet meer … 7 kinderen intens verdrietig … en ik … ik durf mijn verdriet niet te tonen want door mijn huidige man wordt dat niet geaccepteerd want mijn ex was een hufter en bij mijn kinderen wordt het ook niet getolereerd want die kennen alleen de eeuwige strijd van hun ouders waar zij de dupe van zijn geworden. En bij mijn ex schoonfamilie ben ik de oorzaak van zijn slechte levenswijze ( roken en drank ) … dus waar kan ik heen met MIJN verdriet … nergens!!!! Mijn verdriet wordt niet gezien en zeker niet geaccepteerd. Tis mijn STIL verdriet!

    • Marc Depuydt 2 juli 2017 / 10:57 am

      Ik vind het jammer dat je met je verdriet nergens heen kan. Als je huidige echtgenoot je echt graag ziet dan moet je bij hem terechtkunnen. Zelfs al was de vader van je 7 kinderen een hufter, Het is je levenspartner geweest gedurende 15 jaar en daar mag je gerust verdriet voor hebben. Bij goede vrieden en vriendinnen, die je door en door kennen, moet je terecht kunnen.Ik leef met je mee.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s