Onverwachte momenten van verdriet

onverwacht moment
Auteursrecht: irisphoto18 / 123RF Stockfoto

“Gisteren gebeurde het weer”, zei Clara, “ik wou dat ik me erop kon voorbereiden, maar het overvalt me elke keer. Ik was nota bene gewoon bij de slager. Op het moment dat een jongentje van een jaar of vijf een stukje worst krijgt, lijkt het alsof mijn borst wordt opengereten, zo’n pijn. Terwijl Jürgen toch als twaalf was toen hij verongelukte, dus geen worstjes meer kreeg bij de slager. Bovendien bestond deze slagerij niet eens toen Jürgen nog leefde. Maar ik zag hem zo weer staan. Braaf wachtend op zijn worstje, want ik had hem geleerd dat hij er niet om mocht vragen. Het besef ook dat er nooit een kind van hem zou zijn dat op dezelfde manier als hij daar zou staan. Misschien was het ook de manier waarop het kind het stukje worst aannam, dat het me ineens zo intens aan Jürgen deed denken en de tranen omhoog deed komen. En niemand begrijpt het ook. Jürgen is er al zolang niet meer. Hij zou nu al 29 zijn, bijna 30. Volgende maand zou hij 30 zijn geworden.” Lees verder