Vertel het je peuter

energetische band
Auteursrecht: christingasner / 123RF Stockfoto

Een kind, vooral een kind onder de vijf tot zeven jaar, is heel gevoelig voor de emoties die een verzorger heeft. Mijn vierjarige kleinzoon was daar van de week weer een mooi voorbeeld van. Leuk om te zien. Niet zijn heftige emoties, hoewel hij erg schattig wordt van nerveuze gevoelens, maar het feit dat je weer ziet dat het inderdaad zo werkt. Je weet het, maar soms vergeet je het als je geen duidelijke voorbeelden voor je hebt. En daarom deze blog.

En dan pak ik een triest onderwerp, namelijk dat je kindje te vroeg geboren wordt en niet levensvatbaar is. Je hebt ook een peuter of kleuter rond lopen, tegen wie je het heuglijke nieuws dat hij of zij grote broer of zus zou worden, al had verteld. Dan moet je nu vertellen dat het broertje of zusje al geboren is, veel te vroeg en niet levensvatbaar. Zowel voor jezelf als voor je peuter of kleuter een ingrijpende gebeurtenis. De wereld is hard en eigenlijk wil je helemaal niet dat je peuter of kleuter met de harde werkelijkheid wordt geconfronteerd. Het is voor jou zelfs bijna niet te bevatten, dat het kindje waar je je zo op had verheugd, er niet meer is. Niet meer zwanger en geen baby. Maar je peuter of kleuter niets vertellen heeft geen zin. Zoals ik hierboven al zei, voelen kinderen op deze leeftijd haarfijn de emoties van de volwassenen, ze ervaren zelfs dezelfde emoties. Als je dan zwijgt over deze ingrijpende gebeurtenis zal het kind onzeker worden, want het voelt echt wel dat er iets ingrijpends is gebeurd. Vertel dus tegen je peuter of kleuter dat zijn of haar broertje of zusje dood is.

Voor kinderen onder de zeven jaar is de dood tijdelijk. Wordt sneeuwwitje ook weer niet wakker nadat ze dood was gegaan door het eten van een appel, of Doornroosje, die na eeuwenlang te hebben geslapen  wakker wordt gekust? Het is daarom belangrijk duidelijk uit te leggen dat de baby is gestorven. Boodschappen dat de baby naar de engeltjes terug is of dat hij te klein was om te blijven leven geven verwarring bij de peuter of kleuter. Hoezo, terug naar de engeltjes, wou de baby dat zijn of haar grote broer of zus niet zien? En te klein om te blijven, komt hij dan als hij groot genoeg geworden is? Het beste kun je duidelijk uitleggen wat dood is.

footprint
Auteursrecht: luchschen / 123RF Stockfoto

“De baby is dood. Zijn hartje is gestopt en hij ademt niet meer. Hij hoeft niet meer te eten en ook geen plasje of poepje meer te doen. Hij kan niet meer zien, horen en bewegen. En hij voelt geen pijn meer. Hij kan helemaal niets meer voelen. Dood is niet hetzelfde als slaap. Want als je slaapt werkt alles nog, dat klopt je hartje nog, haal je nog steeds adem. Als je dood bent dan doet het lichaam niets meer.”

Als je peuter of kleuter vragen stelt, geef antwoord op zijn of haar ontwikkelingsniveau. Gebruik concrete taal en geen metaforen. Die begrijpen kinderen van die leeftijd nog niet. Ze interpreteren metaforen meestal letterlijk, waardoor ze nog meer in verwarring kunnen raken.

Maar het belangrijkste is: wees je ervan bewust dat je kind je emoties overneemt. Benoem deze emoties, ook tegen het jonge kind. Je geeft hierbij het voorbeeld dat emoties geuit mogen worden en niet hoeven te worden weggeduwd of ontkend.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s