Voorbij de bucketlist

voor-iemand-zorgenJe kent ze wel de verhalen van de bucketlist. Misschien staan er bij jou ook nog een aantal op, zoals bungee jumpen, parachutespringen, een wereldcruise, of een vakantie naar een exotisch oord of iets rustiger zoals bij mij de voettocht naar Santiago de Compostela. Deze activiteiten worden vaak met ontzag en waardering bekeken. We bewonderen degene die tot het uiterste gaan.

Veel minder aandacht is er voor de verhalen van degenen, die zorgdragen voor een ziek of gehandicapt kind, partner, ouder of een andere geliefde naaste. Die hebben geen verhalen over verre reizen, vliegen door de lucht of andere culturen. Ook zij gaan vaak tot het uiterste van hun kunnen. Doch hun verhalen worden niet gehoord. Toch zouden we juist, zeker in deze donkere dagen van het jaar, moeten luisteren naar hun verhaal.

Als zorgdrager krijg je geen instructie hoe je  het moet doen.  Geen handleiding wat je eerst moet doen en wat daarna. Er is geen cursus.  Er wordt gewoon verwacht dat je het doet en het kunt.  Er wordt vaak het uiterste van je gevraagd. Je komt tot je grenzen en eroverheen.  Zonder stappenplan, je zoekt je weg terwijl je ermee bezig bent. En niemand luistert met ontzag en waardering naar je verhaal.

Er is geen touw, dat voorkomt dat je valt. Er komt geen einde aan de reis. Als je voor iemand zorgt, weet  je niet wanneer je moet beginnen en weet je niet wanneer het klaar is.  Er is geen generale repetitie, om te kijken wat je beter of anders zou kunnen doen,  geen nog een keer doornemen van de instructies, nee je mag er gelijk vol tegen aan.  Zonder voorbeeld, en altijd anders als bij een ander. En niemand luistert met ontzag en waardering naar je verhaal.

Je hebt geen foto’s van de dingen die je meemaakt. Waar zou je foto’s van kunnen maken? Van dat je het bed verschoont, of dat je medicijnen geeft, of het huis poetst? Of van het momentje rust, wanneer je even op de bank zit, bleek,  met kringen onder je ogen omdat je moe bent? Je maakt geen foto’s van alledaagse dingen. En al zou je ze maken, niemand zal met ontzag en waardering  naar je foto’s kijken.

Elke intense ervaring verandert je.  Dus ja, deze ervaring verandert jou ook.  Het verandert hoe je naar het leven en de wereld kijkt. Misschien hebben mensen om je heen niet in de gaten dat je verandert. Als je voor iemand zorgt gaat de verandering langzaam. Het is geen adrenalinestoot die je krijgt zoals wanneer je voor een eerst een parachutesprong maakt.  Dus niemand luistert met ontzag en waardering naar je verhaal.

BucketList
From: http://www.mylifebucket.com/blog/

Het is op niemand bucket’s list. Deze bevat meestal dromen over doelen die men nog  wil bereiken, activiteiten die men nog wil doen en reizen die men wil ondernemen.  Niemand zal zorgen voor een zieke naaste op deze lijst hebben staan.  Zorgen voor een zieke naaste is geen droom maar werkelijkheid. Je wordt uitgedaagd tot het uiterste. Er is moed, erg veel moet voor nodig om het te volbrengen.

Dus  luister naar hen die voor een zieke naaste zorgen. Luster met ontzag en waardering naar hun verhaal.  Wat zij doen gaat verder dan een bucket list.

Advertenties

2 thoughts on “Voorbij de bucketlist

  1. Marjolijn 30 november 2015 / 4:40 pm

    Wow… stil van. Ik zit er midden in; heel herkenbaar, fijn dat jullie r iets over schrijven!

  2. AIMEEBAUERVALKS@HOTMAIL.COM 30 november 2015 / 8:19 pm

    EINDELIJK , HET IS FIJN ALS IEMAND EENS AAN JE VRAAGT HOE GAAT HET EIGENLIJK MET JOU! VOEL DAT IK DAT NODIG HEB EEN GEVOEL DAT JE ER NIET ALLEEN VOOR STAAT DANK U WEL

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s