Reis door het land van rouw

tijdEen aantal lezingen en enkele geschreven hoofdstukken verder, is het er toch nog niet van gekomen, het geplande boek “De reis door het land van rouw”. Na het jaar waarin de twee boeken : “Is het goed dat ik doodga?” en “Het Rouwende Kind” beiden het levenslicht zagen, laat de inspiratie me dit jaar in de steek.  Ik klikte toevallig het verkeerde document aan en zag de eerste woorden die ik had opgeschreven.  Omdat het boek er misschien niet komt, deel ik nu deze woorden met jullie.

Als je hier bent beland heb je vermoedelijk recentelijk een ingrijpend verlies in je leven meegemaakt.  Je bent aan een reis begonnen, waarvan de bestemming nog onbekend is. Het enige wat je zeker weet, is dat je deze reis mag gaan maken. Maar hoe lang hij duurt en wat de uiteindelijke bestemming zal zijn, is onzeker. En toch moet je op pad en je reis aanvangen.

Dit schrijven is om je te begeleiden op je reis. De reis die alleen jij kunt maken. Hoe moeilijk en zwaar hij soms ook zal zijn.   Hoe lang hij misschien ook duurt. Niets is nog zeker, alleen dat jij de reis mag beginnen. Nu met het eerste stapje.
stapEn die eerste stap kan nooit goed of slecht zijn. Zoals de hele reis niet goed of slecht kan zijn. Het is jouw reis en niemand kan en mag bepalen welke richting jij op gaat, of hoe lang deze reis mag duren. Alleen jij bepaalt dat. En daar is geen goed of slecht aan. Waak ervoor om iemand jouw reis te laten bepalen. Je hebt niet gekozen voor deze reis, je bent gedwongen deze reis te gaan maken en nu je op weg bent gegaan, moet je weten dat er geen goed of slecht is. Het is jouw reis, op jouw unieke wijze. Want jij bent een uniek persoon. De relatie die jij met de overledene had was uniek, dus niemand weet hoe jouw reis eruit zal zien en wat jouw eindbestemming zal zijn. En misschien zal je deze eindbestemming nooit bereiken. Dat is ook niet erg, zolang je maar op pad gaat. En doordat je dit nu leest weet ik dat je die eerste stap hebt gezet. Die eerste stap van de lange of korte reis die je hebt te gaan, de reis die begint met het eerste jaar van rouw.

Maar waarom moet ik op reis, zal je je afvragen. Waarom kan ik niet gewoon wachten. De tijd heelt toch alle wonden?  Om goed door het land van rouw te lopen,  om de wond mooi te genezen, is er werk aan de winkel, rouwwerk.  Wonden die niet verzorgd worden, worden stinkende wonden, die lelijke littekens nalaten, die pijnlijk blijven. Natuurlijk, ook bij een goedverzorgde wond blijft een litteken achter. Maar die wond is minder pijnlijk en trekt slechts op bepaalde momenten.  Daarom is het toch belangrijk dat je deze reis onderneemt.

Ga je mee?

Wordt vervolgd. Wil je niet wachten, ga naar onze website voor het maken van een afspraak.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s