Uitbarstingen van verdriet

20131125_112909

Je hebt het recht om verdriet uitbarstingen te hebben 

– Alan Wolfelt

Het nieuwe schooljaar is weer begonnen.  Elk jaar heb ik het gevoel dat ik afscheid neem van een stuk van mijn leven, dat er een nieuwe fase aanbreekt. Mijn oudste kleinzoon begint aan het laatste jaar van de basisschool. De dag dat hij werd geboren lijkt nog maar zo kort geleden. De tijd vliegt .  Volgend jaar heeft hij geen oppas meer nodig.  De jongste gaat dit schooljaar voor het eerst naar de basisschool. Oppassen wordt dan alleen nog tussen de middag samen eten.  Dat zijn gedachten die door mijn hoofd gaan op zo’n eerste schooldag. Een gevoel van afscheid, van rouw komt zachtjes langs. Ik voel dat mijn ogen de neiging hebben om te vullen met tranen. Een kleine uitbarsting van verdriet.

Die kleine uitbarstingen van verdriet kent iedereen wel in het dagelijkse leven. Het afscheid van dingen die bij het leven horen, kinderen die ouder worden, kinderen die het huis verlaten, voor langere tijd op vakantie gaan. Je ouders worden ouder en hebben meer zorg nodig. Het afscheid nemen van het ouderlijk huis waar je bent opgegroeid, omdat je ouders naar een verzorgingshuis gaan. Het zijn momenten van afscheid die gepaard kunnen gaan met kleine uitbarstingen van verdriet.

De kleine uitbarstingen van het dagelijks leven kunnen intenser zijn als we ook het verdriet van een verlies van een geliefd persoon meedragen, waardoor die kleine dagelijkse gebeurtenissen nog meer een gevoel van afscheid geven.

verdrietuitbarsting
Auteursrecht: chepko / 123RF Stockfoto

Toch ook zonder gebeurtenissen in het dagelijks leven zijn er regelmatig uitbarstingen van verdriet als we een geliefd persoon hebben verloren. Soms kan ineens de fysieke afwezigheid van de overledene zorgen dat er een moment of langere periode van verdriet weer aanbreekt. Kunnen de tranen weer over onze wangen rollen.  Het maakt niet uit of de geliefde persoon nog maar kort of al lang geleden is overleden.

Uitbarstingen van verdriet zijn voor mij het teken van de band die blijft bestaan over de dood heen. De liefde die je voor de overledene voelt, ook al is hij of zij er niet meer fysiek.

In de komende week valt de geboortedag van mijn moeder. Ze zou 86 jaar zijn geworden.  Het is goed dat ze is overgegaan. Toch weet ik nu al dat het zo’n dag is dat ik me haar liefde herinner, aan wie ze was en welke bijdrage ze heeft gehad aan wie ik nu ben. Deze golf van liefde zal misschien tranen in mijn ogen brengen. Maar die mogen er zijn. Het is het teken van mijn liefde voor haar, die altijd zal blijven bestaan.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s