Schuldig!

schuldig
Auteursrecht: yanlev / 123RF Stockfoto

Je bent er niet op voorbereid. Schuldgevoelens kunnen plotseling de kop opsteken. Van het ene op het andere moment komen ze boven en laten ze zich niet meer wegjagen. Schuldgevoelens zijn een onderdeel van rouwgevoelens.  Soms zijn ze positief en zorgen ze voor persoonlijke groei. Meestal maken schuldgevoelens echter de pijn van het verdriet groter. Schuldgevoelens beginnen vaak met “Ik wou”

Ik wou dat ik eerder had geweten dat hij/zij ziek was.

Ik wou dat ik hem/haar eerder naar de dokter had gestuurd.

Ik wou dat ik niet gezegd had wat ik heb gezegd

Ik wou dat ik vaker langs was gegaan

Ik wou dat ik vaker had gezegd dat ik van hem/haar hield

Ik wou dat hij/zij niet dood was gegaan

Schuldgevoelens ziet men nog vaker na een onverwachte dood. Zoals ik al eerder zei, zijn schuldgevoelens een onderdeel van rouw. We willen graag iemand de schuld geven van de dood van onze geliefde en door schuldgevoelens leggen we die schuld bij onszelf.

Het is niet vreemd dat we schuldgevoelens hebben.  We zijn mensen en daardoor imperfect. Dus geen enkele relatie is perfect. Er is ambivalentie in elke relatie. Dus ja, je hebt weleens ruzie gehad met je overleden broer of zus. En veel kans over onderwerpen waarvan je nu denkt dat ze geen ruzie waard zijn. Maar toen stond je op een andere manier in het leven en was  het wel belangrijk om voor jezelf op te komen.

ruzie tiener
Auteursrecht: vadimgozhda / 123RF Stockfoto

Je tienerdochter had puberstreken en ja, het botste regelmatig omdat jij toch echt vond dat om één uur ’s nachts thuiskomen laat genoeg was, een bijdrage in de huishouding tot haar taken behoorde of dat ze meer respect voor haar grootouders moest tonen.

Hoeveel men ook van iemand houdt, of juist omdat men zo veel van iemand houdt, vaak zijn er dingen die we achteraf, nu de geliefde persoon is overleden,  liever anders of niet hadden gedaan.

Ook het feit dat we leven en de geliefde persoon dood is, kan schuldgevoelens aanwakkeren. Zeker als de overledene je kind of je jongere broer of zus is. De gedachte “Ik had dood beter dood kunnen zijn in plaats van…. “ kan het verdere leven erg moeilijk maken.

Wanneer schuldgevoelens mij beetpakken, zeg ik tegen mezelf dat het normaal is, dat schuldgevoelens erbij horen. En daarna vertel ik mezelf dat verzwelgen in schuld een verspilling van mijn tijd en mijn leven is. En ik leid mijn gedachten weg door te gaan lezen, door te sporten of mijn studieboeken te pakken.

Ken jij ook het gevoel van schuld? En hoe ga je hier mee om?

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s