Rouw van het volwassen kind

rouwen vrouw
Auteursrecht: chepko / 123RF Stockfoto

Door mijn werk en door mijn eigen ervaring weet ik dat het overlijden van een moeder een ingrijpende gebeurtenis is in het leven. Niet alleen als kind of adolescent zijnde, ook als volwassene is het overlijden van je moeder een markant punt in je leven.  Je kende je moeder al voordat je was geboren. Ze gaf je het leven. Met haar overlijden kun je het gevoel hebben dat je een deel van jezelf, een deel van de energie die jullie samen deelden, een deel van je verleden verliest. 

Je kunt je niet voor bereiden op  de dood van je moeder. Of de band met je moeder nu goed of slecht was, of je haar vaak zag of nooit meer, of jullie vaak ruzie hadden of juist niet, of ze je levensstijl respecteerde of er altijd wat over te zeuren had, of ze al oud was of juist nog heel jong,  en ook jouw leeftijd doet er niet toe op het moment dat je moeder overlijdt. De dood van een ouder is een ingrijpende gebeurtenis in het leven van het volwassen kind, ook al wordt er in onze maatschappij niet zo veel aandacht besteed aan deze rouwenden.

Hoe lang mocht jij vrij nemen na het overlijden van je moeder? Of kreeg je alleen vrij op de dag van het overlijden en de dag van het afscheid? Vonden je vrienden dat je na een maand niet meer moest zeuren en gewoon doorgaan met je leven? Je moeder had tenslotte een mooie leeftijd gehaald. Hoeveel mensen verloren hun moeder niet op veel jongere leeftijd? En je partner, had die begrip voor je verdriet? En zag je wel zijn of haar verdriet? Want zeker als jullie al langer samen waren, had jouw partner misschien ook wel een speciale band met je moeder?

En hoe ging het op je werk? Verwachtten je collega’s dat je gelijk dezelfde prestatie leverde als voordat je moeder overleed? Of namen ze je wat werk uit handen, omdat ze begrepen dat je met je gedachten nog vaak bij je moeder was? Vroegen ze naar je moeder of zwegen ze het overlijden van je moeder “dood”?

En je vrienden, kon je daar uithuilen? Was er iemand die je meehielp de kleding van je moeder op te ruimen bijvoorbeeld? Was er iemand die besefte dat de verjaardag van je moeder zeker het eerste jaar een bijzonder lading had, hoe je relatie met je moeder ook was geweest?

troost2
Auteursrecht: racorn / 123RF Stockfoto

Volwassen kinderen die rouwen om hun moeder. Er is in onze maatschappij niet zo heel veel aandacht voor. Door mijn beroep ken ik mannen en vrouwen, die juist door die ontkenning, door het missen van de extra aandacht na het overlijden van hun moeder na een lange periode van rouw nog immer de dood van hun moeder niet hebben geïntegreerd in hun leven. Sociale steun, zowel in de thuissituatie als op het werk kan hier misschien verandering in brengen.

Wat is jouw ervaring? Was er in jouw omgeving wel aandacht en steun voor je na het overlijden van je moeder of juist niet. Ik nodig je van harte uit om hieronder je verhaal te vertellen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s