En dan ben je niemands kind meer!

rouwautoHet overlijden van een ouder heeft ook op volwassen leeftijd veel impact.  Wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond, dat bij veel volwassenen in positieve, dan wel negatieve zin, veranderingen in het leven optreden door het overlijden van een ouder. Ik kan het me zelf ook nog goed herinneren. Het overviel me zelfs, omdat ik er van te voren nooit bij stil had gestaan. Het gevoel nu de oudste van de familielijn te zijn. Natuurlijk had ik oudere broers en een zus. Maar die vielen weg. Ik was de oudste in lijn naar mijn dochter, mijn kleinkinderen. Nu was het mijn beurt om te overlijden. Ik was nu als eerste aan de beurt en dat hoop ik ook van harte. Toch was het heel confronterend. Tevens voelde het als een bijzondere positie. Ik als oudste van de familie.

En met het gevoel de oudste te zijn, kwam ook het gevoel niemands kind meer te zijn. Natuurlijk blijf je het kind van je ouders, ook als zijn ze overleden, maar het is anders. Er is niemand meer waar je fysiek naar toe kunt gaan. Ik zeg altijd, de enige die onvoorwaardelijk van je houdt, is je moeder ( in mijn geval was dat ook zo). Ja, mijn dochter houdt van mij, maar die liefde is voorwaardelijk. De onvoorwaardelijke liefde van een ouder, die van je houdt wat je ook doet, hoe je ook bent, waar  je altijd op terug kunt vallen, hoe oud je ook bent, die verdwijnt met het overlijden van een ouder. En dat gevoel is sterker wanneer de ouder overlijdt waarmee je de beste band had, of wanneer de laatste van je ouders overlijdt.

duif4En ook andere zaken kunnen ervoor zorgen dat je verandert na het overlijden van je ouders, dat je persoonlijk groeit. In een interview met Karin, vertelde ze, dat haar moeder altijd heel kritisch is geweest, dat ze het gevoel had dat ze niets goed deed. Ze had commentaar op haar partner gehad, op de manier waarop ze haar kinderen opvoedde, de studie die ze had gekozen, haar loopbaan. Het hield Karin vaak tegen om iets tegen haar moeder te vertellen, zelfs om bepaalde actie te ondernemen, vooruit wetend dat het in de ogen van haar moeder niet goed genoeg was. Na het overlijden voelde Karin een soort opluchting. Zoals Karin zelf zei, ze werd een betere partner, moeder en collega, omdat  ze niet meer probeerde te schipperen tussen de mening van haar moeder en haar eigen mening.

Soms kan het ook zijn dat men bewuster gaat leven, zoals Bart die, als 33 jarige, zijn vader onverwacht verloor aan een hartaanval. Hij rookte, net als zijn vader. Hij dronk regelmatig een biertje, net als zijn vader. Het vroegtijdige overlijden van zijn vader deed hem beseffen dat hij hetzelfde lot uitdaagde, als hij zijn levensstijl niet aanpaste. Bart leeft sinds het overlijden van zijn vader gezonder. Hij is gestopt met roken, drinkt nog steeds af en toe zijn biertje, maar minder. Hij vindt het ook niet zo’n goede combinatie met het hardlopen, wat hij behoorlijk fanatiek is gaan doen.  Zoals hij zelf zegt, ik stond pas bij mijn eigen levensstijl stil toen mijn vader onverwacht was overleden.

En zo zijn er nog meer verhalen van veranderingen, van persoonlijke groei die ingezet worden door het overlijden van een ouder.

Of je nu 5 , 15, 25, 35, 45 of nog ouder bent als je één van je ouders verliest, op dat moment word je geraakt in je kind zijn. Dat is waarom zelfs op volwassen leeftijd het overlijden van een ouder zo zwaar kan zijn.

Advertenties

One thought on “En dan ben je niemands kind meer!

  1. Irene 10 juni 2015 / 8:25 am

    Mooi en deels herkenbaar. Een zin viel me op. Waarom is de liefde van een kind voor zijn/haar ouders voorwaardelijk?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s