Meereizen door het land van Rouw?

death ends lifeGisterenavond gaf ik een lezing bij het rouwcafé over de reis door het land van rouw.  Diverse aspecten kwamen aan bod, ook heel veel niet.  Ik begon met me te richten tot degenen, die zelf niet door het land van rouw reizen, maar naast iemand lopen die door het land van rouw reist.

De vier belangrijke sleutels om een rouwende te steunen: luisteren, informatie, warmte en genegenheid en herinnering.

Een luisterend oor zodat telkens het verhaal weer kan worden verteld.  Het verhaal van de rouwende aanhoren, zonder verveeld te raken, zonder te laten blijken dat je het verhaal al genoeg hebt gehoord. Te horen wat de rouwende nodig heeft.

Informatie over het hoe het is gebeurd, wat er is gebeurd, wanneer het is gebeurd, hoe moeilijk en hard dat soms ook kan zijn. Zelf een kind heeft recht op een open en eerlijke informatie.

Warmte en genegenheid, zodat het verdriet kan stromen. Net als de madeliefjes in een grasveld, die hun kopjes sluiten als het koud en donker wordt en weer openen als de zon ze verwarmd, zo kunnen ook wij door onze warmte en genegenheid de rouwende open zodat hij zich gezien en gerespecteerd voelt in zijn verdriet en zijn verdriet kan laten stromen.

En dan herinnering, samen praten over de overledene, samen de verhalen delen, de herinnering aan de overledene levend houden. Zo belangrijk dat de rouwende weet dat de overledene ook in onze herinnering voorleeft. En ook hier zeker bij kinderen, die al minder  herinneringen hebben, zo belangrijk om deze herinneringen mee te laten nemen naar de volwassenheid.

Dichtbij vanochtend een overlijden. Het raakt mij niet persoonlijk, maar wel iemand waarvan ik hou.  Vandaar slechts een korte blog, zodat ik kan gaan luisteren en met warmte en genegenheid aanwezig kan zijn. Meer is nu nog niet nodig.

Advertenties

One thought on “Meereizen door het land van Rouw?

  1. Mirella 5 juli 2015 / 8:06 am

    Het verdriet om mijn lief Loesje (hond) kwam ik hier terecht….ik krijg angstgevoelens, zo groot is het verdriet….dat had ik ook met mijn vader….maar ik stond perplex…hoe mooi U alles kan verwoorden….prachtig….nu pas begrijp ik waarom mijn moeder zo boos was op mijn (toen terminale) vader. Een welgemeende dank voor uw wijze woorden…vol begrip voor eender welke manier van rouwverwerking….Mirella

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s