Altijd bij mij!

20120418_153442Kinderen, waarvan  hun babybroertje of zusje is gestorven,  blijven een band houden met hun gestorven broertje en zusje.  Recent onderzoek heeft zelfs aangetoond dat deze band zich in de loop van hun leven nog verstevigd.  Ook al is het babybroertje of zusje voor de uitgerekende datum gestorven en hebben ze  hem of haar nooit gekend, dan nog speelt hun overleden babybroertje of zusje een  belangrijke rol in hun leven. Zelfs kinderen die na de dood van hun babybroertje of zusje worden geboren hebben een band met hun overleden broertje of zusje. Natuurlijk speelt ook een belangrijke rol  hoe de ouders met het overlijden en de rouw zijn omgegaan.

Aan het woord Kelly, 14 jaar:

Toen mijn moeder zwanger was van Tom, was ik drie jaar. Ik bereidde me helemaal voor om grote zus te worden. Ik kan het me nog herinneren ook als was ik nog klein. Misschien komt dat wel omdat ik alsnog geen grote zus ben geworden. Mijn broertje was vijf en we maakten al ruzie wie hem het eerste op schoot kreeg. Ik wist dat  het nog even zou duren voordat de baby kwam, dus ik vond het heel vreemd toen wij naar oma moesten omdat de baby ging komen. Ik weet nu dat Tom 8 weken te vroeg werd geboren en dat hij een ernstige hartafwijking had, maar dat wist ik toen nog niet. Ik weet alleen toen ik een paar dagen later thuiskwam dat papa en mama heel verdrietig waren en er geen broertje was.  Tom was een paar uur na zijn geboorte overleden. Mijn oudere broer en ik hebben Tom niet meer gezien. Mijn ouders hebben daar nu spijt van, omdat we nog zo vaak over Tom praten. Toen dachten ze dat het beter was, zodat we Tom snel konden vergeten. Maar zij kunnen Tom ook niet vergeten, dus hoe kunnen wij vergeten dat hij ons babybroertje is.

Toen Tom net dood was, praatte ik ’s nachts als ik op bed lag vaak met hem. Hoe het daar was waar hij nu is, en of hij nu bij oma was en of oma voor hem zorgde daar. Want hij was nog zo klein, hij kon toch niet voor zichzelf zorgen?

babyschoentjes
Auteursrecht: nikuwka / 123RF Stockfoto

Als mensen vragen hoeveel broers of zussen dat ik heb, zei ik vroeger altijd twee broers. Dat zeg ik nu niet meer altijd. Het ligt er nu aan wie het vraagt.  Sommige mensen reageren namelijk heel vreemd als ik zeg dat ik twee broers heb, eentje die leeft en eentje die net na zijn geboorte is gestorven.  Ik zeg dan dat ik soms nog erg verdrietig ben dat Tom niet bij ons is. Als ze dan horen dat het 11 jaar geleden is vinden ze het heel vreemd dat ik nog verdrietig ben. Maar er is iets weg uit mijn leven, dat erbij hoorde. En dat blijf je voelen, dat blijft pijn doen. Samen met papa en mama en mijn oudere broer praten we er wel over. Hoe het zou zijn geweest als Tom er nog was. Of ik meer of minder ruzie met Tom zou hebben als met mijn oudere broer. Met mijn oudere broer heb ik namelijk heel veel ruzie. Maar hij mist Tom ook nog heel erg.

Nu ik ouder ben, besef ik ook veel beter hoe erg het voor papa en mama moet zijn geweest, om een eigen kindje te verliezen.  Ik moet er niet aan denken, dat ik later mijn kindje verlies. Ik wist wel dat papa en mama heel verdrietig waren, maar nu kan ik me daar veel beter inleven en  begrijp ik ook veel meer van vroeger.

Nee, Tom blijft mijn kleine broertje en dat zal altijd zo blijven.  Als ik problemen heb en ik kan er met niemand hier over praten, dat praat ik altijd met hem. Niet echt, maar in mijn hoofd. Dat geeft me ook veel rust. Wat er dan in mijn hoofd opkomt is meestal de oplossing. Die heeft Tom me dan gegeven, want waar hij is, zijn ze veel wijzer dan hier. Ik heb het idee ook dat hij heel veel van mij houdt.

Tot zover enkele stukken uit het gesprek met Kelly.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s