Vijf vragen om aan jezelf te stellen

HPIM2693Een van de eerste blogs die ik publiceerde was “Ongeneeslijk ziek, wat zeg je tegen de kinderen? Ook in het boek “Het Rouwende Kind” is hier een hoofdstuk aan besteed.

Al beseft men het belang van open en eerlijk de kinderen te informeren over het ziek zijn van een naaste,  het blijft moeilijk.

Carla nam ook contact met mij op. Haar vader had nog maar een korte tijd te leven en ze wilde graag de kinderen inlichten. Maar iets hield haar tegen. We spraken erover dat kinderen vaak minder gestrest zijn door de ziekte van één van de ouders of grootouders dan de ouders zich voorstellen. Een kind zal als hij of zij het bericht van de ziekte hoort, verdrietig zijn en misschien angstig, maar doorgaans gaan kinderen snel terug naar hun dagelijkse activiteiten. En Carla kende haar kinderen, ze verwachtte dat ze wel erg verdrietig zouden zijn, maar de kinderen waren rustig van aard, dus misschien zouden ze zelfs weinig emotie vertonen. Maar ze wist het niet zeker.

We spraken erover dat het goed is om zelf  emotie tonen. Op deze manier kon Carla model staan voor haar kinderen.  Zo kon ze aan de kinderen laten zien, dat ook een volwassene soms van streek raakt door over de ziekte van een vader of opa te praten. En door zich dan weer te herpakken  in haar normale minder emotionele staat,  kon ze de kinderen laten zien dat emoties komen en gaan.

IMG_8977zwCarla had al met haar partner en  vrienden gesproken over wat ze wel en niet zou willen zeggen, maar ze voelde zich nog steeds niet klaar om het gesprek met haar kinderen aan te gaan.

Ik stelde haar voor om de volgende vijf vragen aan zichzelf te stellen:

  1. Wat denk ik dat er gebeurt als mijn kind weet dat zijn opa ziek is of als mijn kind meer weet van zijn medische conditie?
  2. Is er iets waar ik bang voor ben om het te zeggen of iets waar ik bang voor ben om te vragen?
  3. Ben ik bezorgd dat mijn kind zo van streek zal raken, dat hij zijn gebruikelijke activiteiten niet voortzet als hij weet dat zijn opa erg ziek is.
  4. Ben ik bang, dat door over de ziekte van mijn vader met mijn kind te praten, het ook meer ‘echt’ voor mij wordt?
  5. Ben ik bezorgd dat als mijn kind van streek raakt van het bericht dat zijn opa ziek is en dat ik zelf ook van streek raak als ik zijn verdriet en angst zie. En dat daardoor mijn kind nog angstiger wordt?

Na deze vragen voor zichzelf beantwoord te hebben, was Carla klaar voor het gesprek met haar kinderen.

Vaak is het nog moeilijker om je kind een dergelijke boodschap te geven als jijzelf of je partner ziek is. Doch ook dan kun je jezelf eerst de vragen stellen. Het helpt je eigen angsten te zien.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s