HET GAAT NOOIT OVER

tranen van verdrietHet  overlijden van een kind, is het ergste wat een ouder kan overkomen. Het verdriet en de pijn van het verlies is en blijft enorm. Het gaat niet weg, het gaat niet over. Bij het overlijden van een kind verlies je als het ware je toekomst.

Als ik dan praat over accepteren, ontstaat er soms verwarring en boosheid. Hoe kan ik dat zeggen, hoe kun je accepteren dat je kind dood is. Dat voelt alsof het oké is dat je kind is overleden, dat je kind dood is.  Maar dat bedoel ik niet met accepteren.  Natuurlijk is het niet oké dat je kind dood is. Het is afschuwelijk als een ouder zijn of haar kind moet afgeven. Nee, ik bedoel met accepteren dat je accepteert dat je verder moet zonder je kind. Dat je accepteert dat je moet leren leven zonder dat je overleden kind fysiek aanwezig is, hoe pijnlijk ook. Iets accepteren betekent niet dat je er blij mee moet zijn. Je kunt  het verleden niet veranderen. Je kunt het wel accepteren dat je verder moet met het enorme verlies.

 

Auteursrecht: shaday365 / 123RF Stockfoto
Auteursrecht: shaday365 / 123RF Stockfoto

Je rouwt om de toekomst die er niet zal zijn. Je rouwt om de dromen die je hebt verloren. En elke dag zal je waarschijnlijk herinnerd worden aan hoe het had kunnen zijn als je kind nog geleefd had.  Je rouwt om de relatie die niet verder opgebouwd zal worden. Je voelt elke dag de pijn van je kind niet op kunnen zien groeien.

Accepteren is weer leren af en toe een glimlach op je gezicht te toveren, zonder je schuldig te voelen naar je kind, die er niet meer is.  Accepteren is loslaten dat het leven weer zal worden zoals het was, voordat je kind overleed. Want dat kan niet. De pijn van het verlies en het gemis hebben je veranderd. Je kind is dood, je kind leeft niet meer, je kind is niet meer fysiek aanwezig, dus alles is anders. Het leven kan nooit meer worden zoals het eerst was.

Accepteren is,  op steeds meer momenten, stapje bij stapje, weer genieten van het leven ter ere van je kind, die is overleden. Ter ere van degenen die nog wel leven en waarvan je ook zoveel houdt, je andere kinderen, je partner en overige familieleden. Je leeft nog, je bent  niet doodgegaan toen je kind doodging. Ook al had je dat misschien wel gewild.

Accepteren is ten volle leven met de pijn van het gemis, zoals ook je kind in zijn of haar korte leven ten volle heeft geleefd. Dat is ook wat jouw kind gewild zou hebben.

 

Advertenties

One thought on “HET GAAT NOOIT OVER

  1. Berry 10 mei 2015 / 12:39 pm

    Op 6 februari 2015 heeft onze dochter van 14 jr zelf gekozen om weg te gaan……dat wil en kan ik (nu) nog niet accepteren! Goede site : Leven en Loslaten. Maar nu is het Overleven en nog niet loslaten………wil en kan het niet loslaten! Ik kan het niet!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s