Rouw: de aanwezigheid van een afwezigheid

rouw aanwezigheidDe vraag hoe rouw te omschrijven houdt me vaak bezig. Ik omschrijf het als een chaos van emoties. En Xandra gaf me de woorden. Het gevoel dat haar moeder er niet meer was, was zo aanwezig, dat het haar niet lukte om het alledaagse leven weer op te pakken. Het was niet het gevoel van zomaar iemand missen.

Nee, ze omschreef het als een diepgaande en duidelijke aanwezigheid van haar moeder’s afwezigheid.

“Rouw, de aanwezigheid van een afwezigheid. Een aanwezigheid die voelt als een krachtige energie, die soms verschijnt uit het niets, als een golf kan het gevoel van leegte je overvallen. Zo leeg voelt het, de lichamelijke afwezigheid van degene die je lief had en die er niet meer is. Verdriet is een ondraaglijke en diepgaande aanwezigheid van een afwezigheid – een afwezigheid van iemand die we liefhebben.”

Xandra had zich goed voorbereid op de dood van haar moeder. Ze wist dat haar moeder een terminale ziekte had, ze had er vaak met haar moeder over gesproken. Ook over de naderde dood. Ze had zich tijdens de laatste maanden van het leven van  haar moeder zich regelmatig voorstellingen gemaakt, hoe het zou zijn om zonder moeder te leven. Dus ze dacht dat ze zo de draad van het dagelijks leven weer op kon pakken als haar moeder was overleden. Ze was niet voorbereid op de intensiteit van het verdriet na het overlijden van haar moeder.  Had ze voor de ziekte van haar moeder maar enkele keren per maand contact, nu was dat gevoel elke seconde aanwezig. Elke dag, elk uur, elke seconde voelde ze de afwezigheid van haar moeder. Het gevoel dat ze er niet meer is, dat ze haar nooit meer zal zien, nooit meer zal voelen. Pijnlijk bewust van de afwezigheid. En dat gevoel is zeer aanwezig. Zelfs als Xandra geen tranen heeft, ze gewoon haar werkt doet, voelt ze de afwezigheid van haar moeder bij elke stap die ze zet. Een leegte die ze niet had verwacht, een leegte die haar is overvalt, telkens weer, ook nu haar moeder al bijna een jaar dood is.

De-tijd-is-verdeeld-inXandra leert intussen leven met het gevoel van leegte dat ze heeft overgehouden aan het overlijden van haar moeder. Ze had nooit voor mogelijk gehouden dat ze zo ondergedompeld zou worden in het verdriet. Ze leert nu weer de schoonheid van het leven te zien. Ze voelt als ze geniet dat de afwezigheid van haar moeder samensmelt met wat er nog wel is. Ze weet ook dat ze de afwezigheid van haar moeder altijd zal blijven voelen. Ze vult de leegte die dat geeft met herinneringen van dat deel van haar leven toen haar moeder er nog wel was. En deze herinneringen neemt ze mee in de tijd.

Ze heeft nu veel meer begrip ook voor mensen die een verdriet hebben. Ze weet nu dat je verdriet niet uitnodigt voor een bezoek, maar dat hij onaangekondigd binnen komt. Je weet nooit wanneer hij komt en hoelang hij blijft.

Advertenties

2 thoughts on “Rouw: de aanwezigheid van een afwezigheid

  1. sarahverhoeven93 21 januari 2015 / 6:16 pm

    Wauw, wat is dat mooi beschreven. Helemaal raak en helemaal waar. Prachtig en triestig tegelijk!

  2. roadlaura1969 2 februari 2015 / 11:18 pm

    Dit is een toepasselijke beschrijving van emoties waarvan men dacht “ik ben erop voorbereid”…

    Zelf voelt het verlies van mijn ouders als een “Heimwee”….nooit meer naar “huis” kunnen gaan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s