Waarom huil ik niet?

aandacht_thema2_1aDeze noodkreet komt van Marcia, die 9 maanden geleden haar dochter Iris op 35-jarige leeftijd heeft verloren. Voorheen had ze geen enkele moeite met huilen, maar sinds de onverwachte dood van haar dochter, lijkt het alsof de tranenkraan voorgoed dicht is gedraaid. Soms voelt ze wel iets van een snik opkomen, maar sinds de dood van haar dochter, nu 9 maanden geleden,  273 dagen geleden, heeft ze nimmer echt gehuild. 

Ik leg Marcia uit dat als ze huilt, ze meer begint te accepteren dat haar dochter dood is.  En dat het misschien nog te heftig voor haar is om deze afschuwelijke wond, om als ouder je kind te verliezen, te voelen. Ik leg haar uit  dat haar dochter slechts 273 dood is, terwijl Marcia haar ongeveer 13.000 dagen  in haar leven heeft gehad. Haar hersenen  hebben 13.000 dagen herinneringen van een levende Iris en slechts 273 dat Iris dood is.  Hoe logisch klinkt het zo dat de dood van haar dochter nog ongrijpbaar is voor haar.  Hoe kun je na 273 dagen al accepteren dat je dochter dood is, nadat je haar bijna 13.000 dagen in je leven hebt gehad. Huilen betekent toegeven dat je het verlies tot je doordringt. En dat feit kan nog te pijnlijk zijn. Het feit dat haar dochter dood is, kan nog te hard, te pijnlijk. te confronterend zijn.

Een ander punt kan ook zijn dat ze vindt dat ze sterk moet zijn. Iris heeft tenslotte ook twee kinderen achtergelaten. Misschien vindt dat ze als oma niet mag huilen, omdat ze sterk moet zijn voor de kleinkinderen. De kleinkinderen hebben het al zo moeilijk door de dood van hun moeder, ze kan daar nog niet een huilende grootmoeder bij geven.

En het kan ook zijn dat Marcia zo bang is om te gaan huilen, omdat ze denkt als ze eenmaal begint te huilen, ze niet meer ophoudt.

Er is niet mis mee als je niet huilt. Er staat geen tijd voor dat je moet huilen en wanneer je moet huilen. Soms komt het huilen pas als het hart ook beseft dat de overledene niet meer terug komt. Het kan echter zijn dat men in de moeilijke begin periode zich heeft aangewend om de snik, waar Marcia het over heeft, het begin van het huilen, weg te slikken. En als je kunt niet slikken en huilen tegelijkertijd. Probeer het maar.

huilenBij Marica was dit duidelijk het geval.  Ze vertelde zelf dat ze de eerste weken fulltime in het gezin van haar dochter aanwezig is geweest. Zij wou  niet huilen voor de kleinkinderen, ze wilde zelfs niet dat de kinderen haar ’s nachts hoorde, dus is ze haar tranen weg gaan slikken. En dit is bij Marcia een onbewuste handeling geworden. Automatisch begint ze te slikken als het verdriet naar boven wil komen.

Marcia huilt nu, meer dan ze zou willen, zoals ze zegt. Maar het geeft ook een enorme opluchting. Het was heel moeilijk om de gewoonte van het slikken af te leren. Maar ze  heeft weer kunnen leren huilen. Op een veilige plaats, thuis in haar vertrouwde omgeving. Marcia had ervoor gekozen om alleen thuis te zijn, terwijl ze foto’s van Iris ging bekijken, de opname van de uitvaartdienst op de achtergrond.  Het was moeilijk, niet te slikken en het verdriet te laten komen. Gelukkig hadden we besproken dat Marcia niet te hard voor zichzelf zou moeten zijn. Na een half uur braken de tranen door.  En nu huilt ze, meer dan ze zou willen. Toch voelt het goed voor haar, want ze heeft heel veel om te huilen.

 

Advertenties

One thought on “Waarom huil ik niet?

  1. sarahverhoeven93 2 januari 2015 / 9:48 pm

    Ik herken het helemaal. Ik heb vaak ook van die periodes waarin ik niet meer kan of durf te huilen. Plots komt het er dan allemaal in één keer uit, als een dam die openbarst.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s