Zorg jij voor je broertje?

Beloofd-BeloofdLaatst hoorde ik een gesprek tussen twee verliefde pubers. “Jij blijft altijd de enige in mijn leven. Na jou zal er niemand anders zijn.” Een opmerking die vermoedelijk gelijk ook weer is vergeten, door de beide pubers.

Deze opmerking deed me wel terugdenken aan een 18 jarig meisje dat op het punt stond om te gaan studeren in een andere stad. Het meisje had een enorme dilemma en ze raakte steeds meer met haar gevoelens in de war.   Als 15- jarige had het meisje haar moeder verloren aan longkanker. Op het sterfbed van haar moeder had het toen 15-jarige meisje beloofd om voor haar alsdan 9-jarige broertje te zorgen. De afgelopen 3 jaar heeft ze samen met haar vader en broertje het gezin draaiende gehouden. Haar vader had de zorgtaken van zijn vrouw overgenomen en zorgde voor het meisje en  haar broertje. Ze had wel meer huishoudtaken gekregen, maar de opvoedingstaken van haar broertje lagen duidelijk bij haar vader. Na het afronden van het VWO, was het zowel voor haar vader als voor haar logisch dat ze zou gaan studeren.

En nu voelde ze ineens de druk van de belofte die ze 3 jaar geleden aan haar moeder had gedaan. Wat als ze elders ging wonen? Kon ze dan nog wel voor haar broertje zorgen zoals ze haar moeder had beloofd? Ondanks dat ze weinig van doen had met de opvoeding van haar broertje voelde het verhuizen naar een andere stad als het breken van de laatste belofte die ze aan haar moeder had gedaan. Ze was dan ook voornemens van studie te veranderen en iets te gaan studeren waarbij ze thuis kon blijven wonen. Ze kon echter haar vader niet overtuigen. Ze wilde echter de belofte aan haar moeder niet breken.

hospiceMaar is dat zo? Mag je een belofte gemaakt aan het sterfbed niet breken? Of zijn deze beloften niet geheel vrijwillig gemaakt? Een stervende vraagt vaak een belofte. Voor een stervende is er het gevoel dat ze pas dood kan gaan als deze taak van haar wordt overgenomen en degene die de belofte doet, heeft hetzelfde gevoel.  Zoals het de moeder van het meisje pijn deed, dat ze niet meer zelf voor het kind kon zorgen. Ze wist dat haar dochter ook van haar broertje hield en ze had er vertrouwen in dat het met haar zoontje goed zou komen als haar dochter er voor hem zou zijn in de toekomst.

Een belofte is een belofte. Een belofte moet je nakomen of je die nu aan een gezond iemand of aan een stervende geeft. Maar wanneer de gezondheid of het leven van degene die de belofte heeft gemaakt in de knoop komt door de belofte, is het enige juiste wat je kunt doen, enkel te doen wat tot je mogelijkheden hoort.

Ook wordt een belofte vaak te letterlijk genomen. Vermoedelijk heeft de moeder goed geweten dat haar man de opvoeding van hun kinderen op zich zou nemen. Vermoedelijk wilde haar moeder enkel dat het meisje een band zou houden met haar broertje, nu de moeder er niet meer was om de lijm te zijn in deze band. Dat ze er emotioneel is voor hem, ze een luisterend oor heeft voor hem, regelmatig appt of skypet, niet dat ze haar toekomst opgeeft voor haar broertje.

Het is mooi als je een belofte aan het sterfbed nakomt. De belofte moet echter wel realistisch zijn. Dat is ook wat een stervende bedoeld heeft.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s