Ben ik nu aan het her-rouwen, mama?

Imoederkinds herrouwen eigenlijk wel een bestaand Nederlands woord?  Ik weet het niet en toch wil ik het vandaag hebben over herrouwen. Elk kind wat een belangrijk verlies heeft geleden, zal dit verlies opnieuw ervaren in elke levensfase die het kind doorloopt. Wanneer bijvoorbeeld een kind zijn vader verliest als hij vijf jaar oud is, dan zal het kind op elke leeftijd opnieuw ervaren dat zijn vader gestorven is, er niet meer is, en wat dat voor het kind betekent bij het opgroeien en volwassen worden.  En dit geldt niet alleen als een kind zijn ouder door de dood heeft verloren, maar ook bij echtscheiding mag je het fenomeen van herrouwen niet uit het oog verliezen.

Herrouwen is niet hetzelfde als lang rouwen. Herrouwen is opnieuw het rouwproces doorlopen. Opnieuw beseffen dat je vader of moeder echt dood is. De pijn van het verlies opnieuw in alle hevigheid ervaren, en opnieuw dit verlies integreren in je leven.

Marlie was vijf toen haar moeder overleed. Haar ontwikkelingsniveau was toen anders als nu, nu ze schoolkind is. Ze begrijpt nu meer van de dood, heeft andere sociaal-emotionele behoeften, die niet meer ingevuld kunnen worden door haar moeder. Want die is dood. En zo zal ze herrouwen als ze puber wordt, adolescent, een volwassene vrouw, moeder, als ze de leeftijd krijgt die haar moeder had toen ze overleed. Marlie’s rouw komt op bij elke verandering in haar leven.

Als schoolkind heeft ze geen moeder die hulpouder is op school, terwijl andere kinderen wel een moeder hebben die helpt op school. Marlie merkt dat ze anders is als anderen, en voelt weer de pijn van de dood van haar moeder. Dit verdriet was er nog niet toen ze vijf jaar was,  dus kon ze er toen niet om rouwen.

droevige tienerAls puber zal ze ervaren dat er geen moeder is om te vragen hoe deze haar eerste menstruatie heeft ervaren, er geen moeder is om samen te winkelen, om kleren aan te trekken die haar moeder afschuwelijk vindt. Marlie zal de pijn van de dood van haar moeder weer voelen.  Een pijn die ze niet eerder kon voelen omdat dit de eerste keer is dat ze dit verlies, het geen moeder hebben in de pubertijd, ervaart. Dit verdriet was er nog niet, dus kon ze er toen niet om rouwen.

En dat bedoel ik met herrouwen bij kinderen. Als een kind zich ontwikkelt,  de  fasen in het leven doorloopt, zal het kind  het verlies van een dierbare opnieuw, op een andere manier  ervaren. Voelt het kind weer de intense pijn van het verlies en moeten de emoties van  verdriet en boosheid, weer doorgegaan worden, moet het kind herrouwen, om ook dit verlies in haar leven te integreren.

Het is belangrijk deze momenten van herrouwen op dezelfde manier tegemoet te treden als de eerste primaire rouw. Met veel aandacht en liefde voor het herrouwende kind.  Benoem, dat je de pijn , verdriet en boosheid van het kind ziet, zodat het kind weet dat hij of zij, zijn of haar gevoelens van rouw mag uiten, altijd en overal.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s