Mijn papa is in de hemel en ik praat met hem

Papa-Is-lief-In-de-hemelSommige kinderen ervaren na de dood van één van de ouders een sterke interactieve band met de overleden ouder.  Voor deze kinderen is  papa of mama in de hemel of op een andere goede plaats.  De overleden ouder is een actieve “geest” in het leven van de kinderen. De relatie met papa of mama voelt niet als veranderd en gaat voor het kind gewoon door. Deze kinderen praten met de overleden ouder,

zoals ze dat ook voor de dood van hun papa of mama deden.  Ze bezoeken hiervoor vaak het graf van de overleden ouder of hebben een soort altaartje, waar ze de aanwezigheid van de overleden ouder sterker voelen.  Noodzakelijk is dat echter niet.

Het kan voor een kind erg troostend zijn als ze het geloof hebben dat papa of mama vanuit de hemel op hun neerkijkt. Dat papa of mama hun ziet en weet wat ze doen. Dat ze vragen kunnen stellen, waarop ze op een bepaalde manier antwoord krijgen. Het motiveert deze kinderen om zich te gedragen op de manier zoals papa of  mama dat had gewild. Ze willen de overleden ouder behagen. Daarom zie je bij deze kinderen vaak geen problemen op school na het overlijden ( papa vond goede cijfers belangrijk) of het kind doet voortaan zonder morren huishoudelijk karweitjes (mama hield niet van rommel).

Een iets ouder kind weet dat de overleden ouder niet over magische krachten bezit. Het oudere kind weet dat het bij, bijvoorbeeld problemen op school, papa in de hemel om hulp kan vragen, zodat het kind een ingeving kan krijgen over hoe met de situatie om te gaan. Maar het oudere kind weet dat papa niet terug komt op aarde om het probleem voor haar op school op te lossen.

16857069_sJongere kinderen echter die een interactieve band met de overleden ouder houden, kunnen echt denken dat bijvoorbeeld papa terug komt om te helpen, of dat papa echt vanuit de hemel ervoor zorgt dat de pony, die het kind zo graag wilt, wordt afgeleverd. Als je merkt dat je jongere kind regelmatig met de overleden ouder praat, is het goed om na te gaan of het kind geen verwachtingen heeft over iets wat de overleden ouder echt niet kan realiseren. Bevestig het kind in de gevoelens dat de overleden ouder over het kind waakt en dat hij in jullie harten leeft, maar dat hij dergelijke wensen niet kan vervullen vanuit de hemel of de andere goede plaats.

Kinderen die een interactieve band met hun overleden ouder behouden, kunnen qua gedrag op de overleden ouder gaan lijken. Zoals eerder gezegd gedragen ze zich zoals ze weten dat de overleden ouder het fijn had gevonden. Hierdoor worden onbewust de waarden en normen van de overleden ouder hun waarden en normen, waardoor ze voor zichzelf ( en voor de omgeving) veel op de overledene ouder lijken. Dit geeft de kinderen ook jaren na het overlijden nog troost.

Kinderen die een interactieve relatie met de overleden ouder hebben praten veel over de overleden ouder en huilen daardoor ook meer. Toch, het ervaren van de aanwezigheid van de overleden ouder en het gevoel dat er over hen gewaakt wordt, verzacht veel van de pijn, waardoor deze kinderen de dood van de ouder sneller integreren in hun leven.

Ik heb het over kinderen. Ik geloof dat hetzelfde geldt voor volwassenen. Kinderen vertellen doorgaans dat ze praten met de overledene, terwijl volwassenen hierover hun mond houden , bang dat het niet normaal is.

Het is normaal. Rouwen doet ieder op zijn eigen wijze. En bij sommige is dit door een interactieve relatie met de overledene te houden.

Advertenties

4 thoughts on “Mijn papa is in de hemel en ik praat met hem

  1. kimberley pex 31 augustus 2014 / 8:10 am

    Kinderen praten met overledenen, dat is logisch. Kinderen zijn nog puur, kort bijzichzelf, en vinden het helemaal niet raar als opa/oma(+) of pap/mam(+) of de overleden hond(+)of kat(+) gewoon nog vaak bij hun zijn, of er vaak over dromen. Ik heb altijd aan mezelf getwijfeld omdat mensen om mij heen me vertelden dat het wishfull thinking was en verder niks. Dood is dood. Dat is ’t niet ! Dood bestaat niet. Tot op heden droom ik levensecht over mijn pap(+) opa(+) en de rest . Ingevingen overdag, soms even of iemand langs me loopt , of me aantikt, even ’n lekkere reuk, ’n vlaag, ’n stukje muziek waar de overleden persoon van hield plots op de radio, of buiten vanuit n auto die langsrijd. Of de kraan begint spontaan te lopen.’n Lamp die opeens raar doet. Nee , ik ben niet gek, En kinderen ook niet, en dat moet ook niemand hun aanpraten. Kijk ‘ns goed op ’n dag hoeveel tekens onze dierbaren ons geven. Let nou ‘ns echt goed op. Veeg ’t niet van de tafel, zeg niet; God, dat is toevallig. De Westerse wereld is bang voor dit soort dingen, maar eigenlijk is ’t gewoon prachtig ! Ze zijn niet weg onze dierbaren. De een ziet ze, de ander droomt over hun, of je krijgt veel kleine tekens. Ik ben allang weer over verschillende rouwperiodes heen, maar de prachtige ontmoetingen en verrijkende gesprekken in mijn dromen zou ik voor geen goud willen missen. Ik zeg tegen de ouders; wees blij met die mooie ongerepte gave van Uw kinderen. De overledenen waken over hun. Blok dit niet af. Het zijn Goddelijke geschenken.

    • Bianca 28 december 2016 / 7:22 pm

      Zeker weten dat het leven niet ophoud! Onze dierbaren zijn altijd bij ons ook al zien we ze niet altijd. Maar je moet wel oplet.ten want ze geven altijd tekens wanneer ze denken dat jij ze kunt gebruiken of nodig hebt. Mijn moeder heeft nog niet zolang geleden het aardse moeten verlaten maar de hemel heeft er een hele lieve ziel en engel bij. Ik voel haar gelukkig vaak om mij heen en heel af en toe een kleine aanraking. Ik ben niet langer bang voor de dod maar kijk er naar uit. Tot die tijd leef ik zo gelukkig mogelijk want dan is zij ook blij als ze mij ziet.

      • kimberley pex 21 maart 2017 / 5:06 pm

        Bianca, sterkte met het over lijden van jouw moeder. Het duurt ongeveer een jaar, het intense verdriet, en dan verandert er iets. Dromen ,ingevingen enz. Dood vind ik raar woord. Dood bestaat niet. Ik zeg altijd ; je doet je “jas” uit en , en dan ga je naar Het Thuisfront. De plaats waar wij vandaan komen en weer naar teruggaan. Communicatie is er gewoon. Zonde dat mensen alles wegduwen of er bang voor zijn. De mooie band met overleden dierbaren is volgens mij vaak nog veel sterker dan met mensen die hier nog gewoon rondlopen. Liefs,kim.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s