Ik rouw, jij rouwt, wij rouwen

rouwen vrouw

Er wordt vaak over rouwen geschreven. Aangrijpende ervaringen van de weg die een overlevende gaat om zijn leven verder te leven na de dood van een geliefde naaste. En even zo vaak wordt geschreven: Ieder rouwt op zijn eigen wijze.  Doka & Martin (2010) hebben een visie gegeven wat een verklaring kan zijn voor het feit dat ieder op zijn eigen wijze rouwt.

Rouwstijlen bevinden zich volgens hen op een continuüm met aan de ene kant van het continuüm de intuïtieve rouw, welke zich kenmerkt door het ervaren en uiten van emoties en gevoelens. Aan de andere kant van het continuüm de instrumentele rouw. Vooral bezig zijn met praktische zaken en problemen oplossen hoort bij deze manier van rouwen.

Jij bevindt je ergens op dit continuüm. Evenals je partner, die misschien iets verder richting de praktische kant zit, of juist meer bedolven wordt onder zijn gevoelens.  Veel mensen zitten ergens in het midden, de ene dag meer emotioneel, het andere uur gefocust op het werk om de pijn niet te voelen. Het kan even goed zijn dat jouw rouwstijl aan het einde van het continuüm is. Met heel veel emotie of heel praktisch. Dat is ook goed.

Ik vertel niet nieuws. Intussen zal je vaak genoeg gehoord hebben dat ieder op zijn eigen manier rouwt. Het moeilijke is dat, omdat je anders rouwt als je partner, je ouder, je kind , je je vaak zo alleen voelt staan.

fotoalbum babyJe hebt je kind verloren. Het liefste wat je bezat is je ontnomen. Je bent totaal ontredderd. Uren zit je te huilen in het kamertje van je kind, terwijl je soms liefdevol zijn knuffels op het bed rangschikt. Je zou dolgraag samen met je partner op het kamertje van je kind zitten. Samen herinneringen ophalen, samen huilen, samen lachten ook om zijn of haar streken. Maar je partner is niet meer in het kamertje van jullie kind geweest, sinds jullie kind dood is.  Dezelfde week dat jullie kind is overleden heeft je partner het hardlopen weer opgepakt. Je partner staat ’s morgens om half zes op, om de eerste kilometers van die dag te maken, terwijl jij dan net in slaap valt, omdat je de hele nacht hebt gehuild.  En ’s avonds lijkt het ook of je partner niet meer thuis kan zijn. Naar het avondeten volgen nog meer kilometers. Er zijn er geen kilometers om te lopen, dan is er wel overwerk. Maar samen met jou praten over jullie kind, daar is nooit tijd voor. Het lijkt wel of je partner er ook niet over wil praten.

Misschien extreme tegenstellingen, ze bestaan. Ieder rouwt op zijn eigen wijze. Dat weten we, doch als we zelf rouwen is het moeilijk om te beseffen dat die ander ook rouwt, alleen op een andere wijze. In tijden dat men elkaar zo hard nodig heeft, kan men elkaar niet bereiken. Want iemand die rouwt door hard te werken, gericht is om problemen op te lossen, moet dat doen om niet te verdrinken in het verdriet. En iemand die alle gevoelens wil ervaren die er zijn om te leren leven met het verlies, kan niet werken, kan helemaal niets met praktische oplossingen.

En andere familieleden rouwen ook weer anders, zo rouwt ieder op zijn eigen manier. En soms kun je inderdaad niet bij elkaar terecht. Toch is het belangrijk dat je gesteund wordt in je rouw. Dat er iemand voor je is, dat je je niet nog meer alleen voelt. Wend je dan tot een vriend, een familielid, rouwgroep. Rouw op jouw eigen manier, samen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s