Rouwt je baby ook?

HPIM0824Het komt gelukkig in deze tijd niet meer zo vaak voor dat een baby zijn of haar papa of mama verliest in de eerste jaar van zijn of haar leven. Want rouwen baby’s, vraag je je misschien af?

Ja, baby’s rouwen. Natuurlijk op een heel andere manier als volwassenen rouwen. Doch ook baby’s hebben een band, een liefdevolle verbintenis met hun verzorger.  En als deze wegvalt, verliest een baby een belangrijk stuk wat hem of haar veiligheid bood in het nog korte leventje. Je merkt dat ik het nu niet meer over de ouder alleen heb. Een verzorger kan ook iemand anders zijn. Een vaste oppas, zoals  een opa of oma,  een au pair of een andere verzorger die naast de ouder vaak in het leven van een baby is, kan door weg te vallen,  op wat voor manier dan ook, de baby een gevoel van verlies geven. En bij verlies hoort pijn. En deze pijn die bij een verlies hoort noemen we rouwen. Dus ja, een baby rouwt,  wanneer een voor hem geliefd persoon uit zijn leven verdwijnt.

De mate waarin een baby het verlies ervaart, is afhankelijk van de band die de baby met deze persoon heeft. Dus het verlies zal groter zijn als één van de ouders door dood of echtscheiding niet meer in het leven van de baby is.  Want dit zijn doorgaans toch degenen die het meest met de geestelijke en lichamelijke verzorging van de baby van doen hebben.   Het verlies wordt vaak nog meer voelbaar, omdat  de  overblijvende vader of moeder, door zijn of haar verdriet over het verlies van de partner rouwt en anders met het kind omgaat dan voorheen.

huilende babyEn op wat voor manier rouwt een baby dan, vraag je je af?  Nee, hij zal niet huilen op de afscheidsdienst, of misschien wel, omdat hij de sfeer zo droevig vindt. Maar hij beseft niet dat dit de laatste keer is dat het lichaam van de geliefde persoon nog aanwezig is. De baby beseft niet dat de geliefde persoon niet meer terugkomt. Een baby leeft in het moment, in het hier en nu. En in dit moment komt degene niet meer, die altijd kwam als hij huilde dat hij honger had. Er komt nu nog wel iemand, en hij krijgt nog wel te eten, het voelt echter anders. Er is minder warmte en liefde, want niemand kan de onvoorwaardelijke liefde van zijn of haar mama evenaren.  Of mama geeft nog steeds de fles, maar waar is die man die altijd van die gekke gezichten tegen de baby trok. De sfeer in huis, van vreugdevol naar somber en verdrietig. Er is minder aandacht voor hem of haar, want de overblijvende ouder is vaak met haar of zijn aandacht bij de overleden of vertrokken partner. En dat is het verlies dat het kind ervaart.

Bovendien is een baby nog grenzeloos. Een baby weet niet waar hij eindigt en de ander begint. Het energieveld van de ander, zeker dat van zijn primaire verzorger, beschouwt de baby al zijn energieveld. De gevoelens van deze persoon zijn voor de baby ook zijn of haar gevoelens. Dit geldt voor gevoelens van geluk, maar ook voor gevoelens van verdriet en de chaos van emoties die een ouder ervaart die een partner of wat voor manier heeft verloren, gevoelens die we rouwen noemen. En zo ervaart de baby dus naast zijn eigen verlies ook de chaos van emoties van zijn papa, mama of andere verzorger. Want degene die de baby verzorgt zal altijd dicht bij de baby staan en ook geraakt zijn om het verlies in het gezin.

Je kunt er niets aan doen dat je baby jouw gevoelens ervaart. Je kunt eerlijk je verdriet delen met je baby.  Er volledig zijn, met je verdriet, je boosheid en andere emoties. Praat gewoon erover met je baby, maar sluit hem niet buiten. Want hij ervaart wat jij voelt. Samen huilen, ook al wil je je baby sparen is beter dan dat jij niet meer bereikbaar bent voor je baby. En je bent onbereikbaar voor je baby als je een vrolijk masker opzet als je bij je baby bent terwijl je van binnen huilt.  De baby wordt dan in de war gebracht en zijn  of haar gevoel van veiligheid  ebt weg. Het gevoel van veiligheid dat juist in deze periode voor een baby zo belangrijk is, want dat gevoel van veiligheid neemt hij of zij verder mee in het leven.

Babyvingers en ouderhandEn kun je het even niet opbrengen om voor je baby te zorgen, zorg dan dat er een andere volwassene is, die een affectieve band met je baby heeft, zoals één van de grootouders, je broers of zussen, een goede vriend of vriendin, die de baby de extra knuffel geeft waar hij in deze situatie behoefte aan heeft. Die zorgt dat de routine waaraan de baby gewend was, zo min mogelijk verandert. Die het kleine wezentje laat voelen dat zijn of haar aanwezigheid ertoe doet.

Een baby kan niet praten, en uit het in het lichamelijke.  Anders huilen, meer of juist minder of met een ander geluid. Anders eten, meer of juist minder. Andere ontlasting, obstipatie of juist diarree.  Ja, je baby rouwt ook.

Advertenties

One thought on “Rouwt je baby ook?

  1. Annie van Es 24 juni 2014 / 8:08 am

    Vraag wanneer een ouder de partner verlaat, wordt door een specialist gewaarschuwd, dat dit niet tussen de 9 en de 20 maanden kan gebeuren, daar de baby in die tijd hecht aan beide ouders, Wanneer dit wel gebeurt, is het leed dan van de baby te vergelijken met dit bovenstaande verhaal?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s