Mam, hoe doe je dat, rouwen?

rode schoenen bewerktNatuurlijk vraagt een kind dat niet aan je. Of misschien toch wel?  Maar hoe leert een kind rouwen?  Weet een kind van nature hoe het moet omgaan met verlies?  Of leert hij dat in de loop van zijn leven hoe hij moet omgaan met verlies, net zoals hij leert omgaan met vriendjes?

Een kind leert door te imiteren. Voorleven, noemen we dat. Als het kind ziet dat je iedereen een hand geeft als je ergens binnenkomt, zal het kind op een zeker moment ook een hand geven aan iedereen als hij ergens binnenkomt. Als je zegt dat het kind iedereen een hand moet geven als hij ergens binnenkomt, en jijzelf doet dat niet, dan zal het lang duren voordat het kind iedereen een hand geeft als hij ergens binnen komt. Om maar een voorbeeld te noemen.

En zo is het ook met rouwen.  Jij zegt dat je mag huilen als je verdrietig bent.  Zelf kruip je  diep onder de dekens om niemand te in bedlaten horen of zien dat je huilt. In feite zeg je dan, dat de norm is dat je je terugtrekt als je huilt, zodat niemand je tranen ziet.

Een kind weet dat je verdrietig bent. Als één van je ouders bijvoorbeeld is overleden, dus ook de grootouder van je kind, weet het kind dat je verdrietig bent.  Soms vindt  men het vervelend om het verdriet in nabijheid van het kind te tonen. Men wil het kind niet verdrietig maken, dus men zet een masker van vrolijkheid op.

Het is juist goed om je gevoelens van verdriet tonen. Vertel je kind dat je verdrietig bent, omdat je opa of oma zo mist.   En niet alleen de gevoelens van verdriet, maar ook je angst, je boosheid en de andere emoties die door je heen gaan na het overlijden. Vertel erbij hoe het komt dat je je zo voelt. Dat je boos bent op opa, omdat hij had gezegd toen hij de bloembollen vorig jaar plantte, dat hij zelf de bloemen zou plukken. En nu is hij er niet meer. Dat je weet dat opa er niet zelf voor heeft gekozen dat hij dood is, maar dat je toch boosheid voelt. Dat je bang bent dat oma het niet alleen redt, en dat je je dus vaker bij oma op bezoek wilt gaan, zodat het kind misschien minder kan afspreken met vriendjes.  Laat het kind jouw chaos van emoties zien, zonder het kind erin onder te dompelen.

Dan leert het kind wat rouwen is. Dat weet een kind dat rouwen een chaos van emoties is en dat deze emoties er mogen zijn. Dat leert het kind dat deze emoties normaal zijn als je iemand hebt verloren. Dan  leert hij dat hij deze gevoelens mag tonen. Want een kind leert door imiteren.

walk your talk verkleindKinderen rouwen op een andere manier als volwassenen. En ieder rouwt op zijn eigen manier. Ik wil hier alleen zeggen dat het belangrijk is dat als jij rouwt, als jij pijn hebt om het verlies van een dierbare, je laat zien dat je pijn hebt en je emoties deelt.

Voorleven is de beste school. Walk your Talk.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s