Je kind kan niet wachten met opgroeien

Het is erg ingrijpend als er bij één van de ouders kanker wordt geconstateerd.  Hoewel slechts één gezinslid kanker  heeft, wordt het hele gezin met kanker geconfronteerd.IMG_9045vierkant Niet alleen voor degene die kanker heeft, maar ook bij de partner en de kinderen, is kanker in hun leven gekomen.  De kanker wordt een deel van het leven van allemaal. Zelfs als je het niet aan de kinderen verteld, weten de kinderen dat er iets aan de hand is, en blijft kanker dus een onderdeel van hun bestaan.

De eerste focus, van degene die kanker heeft, is beter worden. Omdat beter worden de eerste prioriteit heeft, zal er veel veranderen  in het gezinsleven. Er is geen energie meer om het kind naar school te brengen bijvoorbeeld. Een dagje uit gaat niet door, omdat de zieke ouder gewoon te moe is en rusten belangrijk is voor het herstel. Een behandeling in een ziekenhuis ver van huis is veelbelovend en daarom gaat de ouder naar dat ziekenhuis, hetgeen als consequentie heeft dat het kind de zieke ouder weinig of niet ziet. Het is ook voor de kinderen belangrijk  als de zieke ouder weer beter wordt, dus deze veranderingen kun je aan het kind  uitleggen.

Echter een kind wacht niet met opgroeien tot de kanker over is en de ouder weer is genezen. Dat wil zeggen dat het opvoeden van het kind doorgaat, ook als één van de ouders ziek is. Je kunt niet even wachten met opvoeden totdat de zieke ouder weer beter is. Dus  het ziek zijn en opvoeden moeten samengaan. De behoeften van een kind hetzelfde blijven als voor de tijd dat er kanker werd geconstateerd bij één van de ouders. Opvoeden betekent dat in ieder geval in de basisbehoeften van een kind wordt voorzien.

 

Wat bedoel ik met de basisbehoeften:

etenAls allereerste is dit de bevrediging van de fysieke en emotionele behoeften.  Ik wil daarmee zeggen, dat er eten is als het kind honger heeft. Dat er schone kleren in de kast liggen, die hij ’s morgens kan aantrekken. Dat de energienota is betaald, zodat het lekker warm in huis is. En dat zijn tranen worden gedroogd als het kind is gevallen. Dat er wordt geluisterd als het kind liefdesverdriet heeft. Dat er een luisterend oor is als het kind uit school komt en zijn verhaal wil vertellen, om maar een paar voorbeelden te noemen. Een jonger kind zal, zeker voor de fysieke behoeften, meer afhankelijk van een volwassene zijn als een ouder kind. Een ouder kind kan en wil vaak behulpzaam zijn, bijvoorbeeld een keer koken of zelf de wasmachine aanzetten. Het is dan zaak erop te letten dat het kind niet de taken van een volwassene op zich gaat nemen, doch kind blijft.

Een tweede behoefte is het begrijpen wat er aan de hand is. Zoals al eerder gezegd, voelt een kind dat er iets aan de hand is, zelfs als je niets vertelt. Het voelen dat er iets aan de hand is en het niet weten omdat er niets verteld wordt kan een kind erg angstig maken en het vertrouwen in zijn ouders doen verliezen. Eenmaal  het vertrouwen verloren is het moeilijk om het vertrouwen weer te winnen.  Het gevaar bestaat dat het kind later niet meer gelooft dat het goed gaat bijvoorbeeld, omdat ook eerder de ouders niet de waarheid hebben verteld. Het is belangrijk om het kind zo vroeg mogelijk in te lichten over wat er aan de hand is. (zie  https://levenenloslaten.wordpress.com/2013/10/14/ongeneeslijk-ziek-wat-zeg-je-tegen-je-kinderen/). Leg uit dat je ziek bent, kanker hebt. Houdt wel rekening met het ontwikkelingsniveau van het kind. Omdat een kind ouder en wijzer wordt, kan het zijn dat je een tijdje later opnieuw moet vertellen of aanvullingen mag maken, omdat het kind dan meer begrijpt en ook andere vragen heeft.

Een andere basisbehoefte in het leven van het kind is de verzekering dat er voor het kind wordt gezorgd, wat er ook gebeurt. Deze basisbehoefte heeft elke kind,vader hand maar als iedereen gezond is, denken ook kinderen niet na over deze behoefte, omdat ze zich veilig voelen. Als één van de ouders ziek is, komt deze basisbehoefte sterker naar boven en zal het kind regelmatig bevestigd moeten worden, dat er altijd voor hem gezorgd zal worden. Voor jongere kinderen draait de wereld nog om hen. Ze kunnen erg angstig worden als één van de ouders ziek is. Verzeker het kind dat er altijd voor hem wordt gezorgd. Een jong kind neemt hiermee genoegen, het oudere kind zal wat meer informatie hierover willen. Wie zorgt er voor hem? Hoe lang gaat het duren? En als de oppas weg gaat, wie zorgt er dan voor hem?

Deze behoeften heeft een kind altijd, maar zijn wellicht nog sterker aanwezig als één van de ouders kanker heeft.

Het kind kan ook niet altijd bezig zijn met de kanker. Hun leven gaat door, ze groeien op en daarbij blijven ze dezelfde behoeften hebben als voordat je kanker had. Zoals ik al eerder zei, is je eerste prioriteit beter worden, maar daarna is het welzijn van je kinderen het belangrijkste.

Wordt vervolgd.

Advertenties

One thought on “Je kind kan niet wachten met opgroeien

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s