Ook jij verandert!

death ends lifeDe relatie verandert echter wel van vorm, en mede daarom verander ook jij door het overlijden van een geliefd persoon.    Je wordt nooit meer dezelfde persoon , die je was voordat de geliefde persoon overleed.  Vaak wordt er over fasen van rouw of rouwtaken gesproken alsof je daarna  weer bent wie je eerst was.

Laat ik je dan van deze illusie afbrengen:  Je wordt nooit meer zoals je was.

Of  nu je vader, je moeder, je partner, je zus, is  overleden, jij verandert door het proces waar je doorheen gaat. Het meemaken van de ziekte voorafgaand aan de dood,  het zien sterven van een geliefd persoon, de strijd die ze soms leveren, het onverwachte bericht van het ongeluk, alles heeft een bepaalde invloed op je. Je ervaart, wat je nog nooit hebt ervaren. Of misschien heb je het al wel iets soortgelijks ervaren, waardoor deze ervaring nog intenser is.  Elk overlijden echter doet je anders in het leven staan. Denk je nu dat ik iets vergeten ben? Nee, als je kind overlijdt zijn we er al van overtuigd dat het nooit meer wordt zoals het was, dat jij ook nooit meer zult zijn zoals je was, omdat het overlijden van een kind zo’n diep trauma maakt dat het litteken altijd zichtbaar zal blijven.

Echter ook als een ander geliefd persoon dood gaat, verander je.  Je wordt nooit meer dezelfde. De energie van de geliefde persoon transformeert zich en leeft verder in ons hart. En ook doordat we deze energie bij ons dragen zijn we veranderd.

grief changeDe dood van een geliefd persoon veranderd ons. Verandert hoe we onszelf zien, hoe we ons voelen. Ik kan me nog goed het overlijden van mijn moeder herinneren. Mijn vader was inmiddels overleden. Enkele dagen na haar overlijden besefte ik dat ik nu degene was die bovenaan in de rij stond, de oudste generatie. Ik was ook geen kind meer van iemand. Wel in mijn hart, maar niet fysiek. Er is niemand meer die me het gevoel geeft dat er onvoorwaardelijk van me wordt gehouden. En zo zijn er wel meer van die kleine emotionele dingen waardoor je verandert, je anders in het leven staat, je normen en waarden anders worden.  Ook de periode van verzorging in de periode voorafgaand aan de dood van een geliefd persoon, kan een verandering in je teweegbrengen. Juist omdat het omgaan met een stervende zoveel vragen oproept.  En doordat je door die vragen vanzelf bij je naar binnen gaat , ook al geef je wellicht geen antwoord.

Soms heb je het zelf niet in de gaten dat je verandert, meestal wel. Je waarden en normen verschuiven, was eerst je carrière het belangrijkste, nu is het toch je gezondheid. Je beseft dat het zien opgroeien van je kinderen belangrijker is als die carrière.  En terwijl je je voorheen druk maakte over het feit dat iemand geen richting  aangaf in het verkeer, maak je je nu niet meer druk over zulke futiliteiten.  Je wilt je alleen druk maken over dingen die er toe doen.   Het zonnetje dat schijnt, de stralende ogen van je kinderen en of kleinkinderen, de hond die kwispelt als je thuiskomt, het ontbijt op bed op zondagmorgen. Of misschien richt je wel een stichting op om te geld in te zamelen zodat er onderzoek gedaan kan worden naar de ziekte die je geliefde heeft weggenomen. Of misschien ga je nu datgene doen, wat je altijd al had willen doen en verander je van carrière.

De intensiteit van het verdriet en de pijn kan iets over de mate van verandering zeggen, maar hoeft dat zeker niet.  Het enige wat zeker is, is dat de dood van een naaste je verandert.

Dat hoeft zeker niet slecht te zijn. Hoe vreemd het ook klinkt, ik hoor regelmatig dat de verandering door het overlijden van een geliefde naaste het leven heeft verrijkt. Het enige wat ik wil zeggen is: Streef er niet na om weer dezelfde te worden die je was voor het sterven van je geliefde naaste. Dat kost ontzettend veel energie en uiteindelijk zal ook jij tot de conclusie komen dat dit onmogelijk is.

Advertenties

5 thoughts on “Ook jij verandert!

  1. mieke van beek 10 februari 2014 / 5:21 pm

    Ja nu ik dit lees klopt het helemaal.je veranderd zeker bedankt voor het om omschreven bericht

  2. Roos Kiers 11 februari 2014 / 10:35 am

    Herkenbaar, dat maakt mensen ook zo transformatiegevoelig.

  3. mrl 12 februari 2014 / 1:53 am

    Heel herkenbaar.
    Ik schreef een paar jaar geleden in mijn dagboek deze zin..
    “Ik moet m’n draai nog vinden in deze nieuwe versie van mezelf..
    De ‘update’ die ik niet gekozen heb..De versie van Marleen zonder moeder.. En ik weet nog niet of het een verbeterde versie van mezelf is of niet.. In ieder geval een hele andere versie.”

    De dood van een geliefd persoon verandert je inderdaad.

  4. kimberley pex 22 februari 2014 / 9:26 pm

    Ja dat is helemaal waar…………..Al die dierbare mensen ,jong en oud, en m’n lieve katten die overleden zijn. Ze zitten in m’n hart,met al mijn liefde. Ziekte en sterfbed voor ’t overlijden van ’n dierbare vreten ’t meeste aan je, die knagende slopende allesoverheersende gek makende machteloosheid. Maar gelukkig gaan we allemaal weer terug naar ons Thuisfront. Langzaam slijt dan ook het beeld van ziekte van de stervende , waar je zo kort bijstond. En liefde en fijne herinneringen blijven in ’t geheugen gegrift. Ik denk dat rouw de snelste en hardste leerschool is in ’n leven. Iedere cel in je lijf en je brein ervaart rouw, iedere seconde van de dag verdriet en zielepijn. Rouw is ’n martelgang voor de achterblijvers. Maar ook de rouwperiode wordt steeds draaglijker. De tijd dat de overledene z’n nieuwe plaats in t Heelal zoekt, het Thuisfront. Voor altijd zijn we verbonden. De liefde blijft.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s